Jeden komentarz

  1. W ocenie autorow raportu na podstawie analizy wyrokow strasburskich mozna wyroznic kilka glownych problemow zwiazanych ze stosowaniem tymczasowego aresztowania: dlugotrwalosc jego stosowania; brak indywidualizacji przeslanek w postanowieniach o zastosowaniu i przedluzaniu stosowania tego srodka; niebranie pod uwage srodkow nieizolacyjnych; powtarzalnosc argumentacji w postanowieniach o przedluzeniu stosowania srodka izolacyjnego; uzasadnianie calego okresu trwania tymczasowego aresztowania glownie surowoscia grozacej kary lub charakterem zarzucanego czynu. Ich zaniepokojenie budzi nowelizacja Kodeksu karnego przeprowadzona ustawa z dnia 13 czerwca 2019 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektorych innych ustaw, w ktorej proponuje sie podniesienie w znaczacy sposob gornych granic zagrozenia kara w przypadku znacznej liczby typow przestepstw. Biorac pod uwage znaczenie przeslanki „surowej kary grozacej oskarzonemu” przy stosowaniu tymczasowego aresztowania, nie sposob pozbyc sie refleksji, ze podnoszenie, i to znaczne, gornych granic zagrozenia moze miec istotny wplyw na zwiekszenie sie w przyszlosci liczby orzeczonych aresztow.

    Odpowiedz

Zostaw odpowiedź.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *